Аммо аз сӯи дигар, ба гуфтаи корбарон, худи Эмомалӣ Раҳмон ва дастгоҳҳои ҳукуматии ӯ эҳсосоти диниву мазҳабии шаҳрвандони худро борҳо поймол кардааст, ки ин гуфтаҳояш бо амалкардаш мувофиқат намекунад. Аз ҷумла, Тоҷикистон борҳо аз ҷониби созмонҳои байналмилалӣ барои он ки масоили диниву мазҳабиро тобиши сиёсӣ медиҳад, фишорро болои диндорон зиёд мекунад, рафтани ҷавонони то 18-соларо ба масҷид манъ крадааст ва ҳазорҳо нафарро бо баҳонаҳои мухталиф равонаи зиндон намуда, мавриди интиқоди шадид қарор гирифтааст.
Дар ин нишастҳои бар иловаи Эмомалӣ Раҳмон Иброҳим Раисӣ, Президенти Эрон ҳам дар вақти суханрониаш як нусха аз Қуръони Каримро дар дасташ гирифта, боло бардошт ва аз ҷумла гуфт, “пушти пардаи ин нафратпароканиҳо тарроҳии бузургтаре вуҷуд дорад, аммо таъолими қуръонӣ барои ҷавомеи башарӣ ҳаргиз намесӯзад ва оташи тавҳин ва таҳриф ҳарифи ҳақиқат нахоҳад шуд.”
Президенти Эрон баъд аз маҳкум кардани амалҳои қуръонсӯзӣ он нусхаи Қуръони Каримро дар даст дошт, бӯсида, сипас рӯи миз гузошт ва ин рафтори ӯ дар сархати хеле аз расонаҳои минтақа қарор гирифтааст.
Гуфта мешавамд, дар бархе кишварҳои ғарбӣ амалҳои қуръонсӯзӣ, ки эҳсосоти миллионҳо нафар аз мусалмононро ҷариҳадор кард, дар чанд соли ахир чанд маротиба такрор шуда, на танҳо суботи фазои дохилии онҳоро халалдор кардааст, балки як навъ эҳсоси бадбинӣ ва душманиеро дар байни хеле аз ҷавомеи кишварҳои дунё ба бор овардааст.
