Аммо ба назари коршиносон таҷлил аз Иди каду ва ё харбузаву тарбуз агарчи дар баъзе давлатҳои дигар гузаронида мешавад, аммо тақлиди Тоҷикистон аз онҳоро дар ин бора ба маврид намедонанд. Онҳо мегӯянд, Тоҷикистон фақиртарин давлати пасошӯравӣ ба ҳисоб меравад ва зиёда аз якуним млн шаҳрвандаш дар хориҷи кишвар кор мекунанд, бо ин шароити пасти иқтисодӣ бояд шумори ҷашнҳои пурмасрафашро кам кунад ва барномаҳои рушди иқтисоди миллиро рӯй даст бигирад ва инчунин берун шудан аз ин бунбасти иқтисодиро дар мадди аввали барномаҳои худ гузорад.
“Вақте давлатҳои аврупоӣ ва пешрафта аз каду ва ягон мевае ҷашн мегиранд, онҳо иқтисоди баланд доранд ва масорифи ҷашнҳояшон низ кам аст, аммо давлати мо дар чунин ҷашнҳо ё соҳибкоронро маҷбур месозад ва ё аз буҷаи давлат масраф мекунад ва ё аз мардуми гирду атрофе, ки ҷашн онҷо баргузор мешавад, ҷамъоварӣ мекунанд, ки дар ҳама сурати зикршуда зарар бар иқтисоди шахс ва давлат дида мешавад”,- мегӯяд як коршинос бо шарти зикр нашудани номаш.