Ин пешниҳод дар шароите садо медиҳад, ки баҳсҳо перомуни муносибати давлат бо муҳоҷирон дар ҷомеаи русӣ шиддат мегирад. Ҳомиёни ҳуқуқ ва ҷомеаи шаҳрвандӣ мегӯянд, ки интиқоди шадид аз муҳоҷирон ва бор кардани мушкилот ба онҳо метавонад ба афзоиши бадбиниҳо, табъиз ва зӯроварӣ оварда расонад.
Бо назардошти он, ки шумори зиёде аз муҳоҷирони кории Тоҷикитсон дар Русия қарор доранд, ҷорӣ шудани чунин қарорҳои нав агар аз як сӯ ба нафъи саломатии онҳо бошад, аз сӯи дигар вақте мақомот дар амал ин иқдомҳоро амалӣ кардан мехоҳанд, бархе гурӯҳҳо ва кормадони мақомоти рус бо баҳонаҳои мухталиф даст ба ҷайби муҳоҷирон зада, пулу моли онҳоро ғорат мекунанд.