Ба гуфтаи Собирӣ, “равобити Ҷумҳурии Исломии Эрон ва Арабистони Саудӣ ба унвони ду кишвари таъсиргузор ва муҳимми ҷаҳони ислом дар минтақаи Ғарби Осиё метавонад заминасози иҷоди раванди ҷадид ва нақши афзоянда дар хидмат ба манофеи кишварҳо ва миллатҳои минтақа бошад.”
Дар ин аксҳо дида мешавад, ки сафири Ҷуҳумҳурии исломӣ, ҳамчун мизбон бо чеҳрае пур аз фараҳ ва хандон сафири Саудиро хеле самимона истиқбол, пазироӣ ва ба оғӯш мегирад.
Гуфта мешавад, вақте 7 сол пеш муносибатҳои Эрон бо Тоҷикистон сард ва бо Арабистони Саудӣ қатъ гаридида буд, собиқ сафири Арабистони Саудӣ дар Тоҷикистон гуфта буд, ки мо тавонистем Эронро аз Тоҷикистон, як кишвари форсизабон берун ронем. Аммо акнун бо миёнҷигарии Чин ду ҳафта пеш муносибатҳои ду кишвар аз нав барқарор гардид ва сафоратҳои ду кишвар ҳам оштӣ карданд.
